خط ممتد

 

سفر باشه و جاده و خط سفیدی که با بودن مه دیده نمیشه ... و لحظاتی که تو حتی دو قدم جلوتر از خودت رو  هم نمی بینی و فاصله ای نداری تا ...

 زندگی هم درست همینه...

 

 

پ.ن: فاصلهه مهم نیست اگر همسفرهای آدم خوب باشن و حسابی خوش گذشته باشه ...  

 

/ 6 نظر / 5 بازدید
ارماییل

لفظ ٍمه منو میبره به گیلان :) اما حق با تو ئه روزهایی هم بوده که درست مثل نوشته ات سنگ به سنگ . گام به گام زندگی رو میساختم بی اینکه بدونم یه قدم جلوتر چه میتونه باشه. کمی ترسناکه .کمی تردید همراهشه. کمی حس گمشدگی داره. اما انگار چاره ای به جز پیش رفتن نداریم.

افسانه

اوه. چه فلسفی هزاران برداشت می شه از این متنت کرد امیدوارم همون برداشتی که تو مد نظرت بود رو انتخاب کرده باشم[تایید]

مهسا

حتی همسفرها هم مهم نیست اینکه کدوم راه رو انتخاب کنی به نظرم مهمه همسفرهات رو هم همین میسازه

میو

حسابی خوش گذشته باشه!!! کاش..

راد

همه عشق مسافرت اون لحظاتی اند که جاده دیده نمیشه. شاد باشی!

.

فاصلهه مهم نیست اگر همسفرهای آدم خوب باشن و حسابی خوش گذشته باشه ... این شعر رو شنیدی : دنبالم کرده حالا پلیس عقده ای ویلی داره می گازه با رونیز نقره ای ولی ما که نداریم هیچ کاری بهشون درو دافو میخوام با کمر باریکشون البته باید با صدای buddy شنیدش